Podsumowanie i wnioski

Mapa akustyczna Gliwic została wykonana zgodnie z wymogami zawartymi w ustawie Prawo Ochrony Środowiska oraz Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 1 października 2007 roku w sprawie szczegółowego zakresu danych ujętych na mapach akustycznych oraz ich układu i sposobu prezentacji (Dz. U. z 2007 r. nr 187, poz. 1340). W ramach realizacji opracowania wykonanych zostało cały szereg map, z których najważniejsze to:

Mapa imisyjna stanowi podstawowy rodzaj mapy akustycznej, prezentując stan akustyczny środowiska, kształtowany przez dany rodzaj źródła hałasu: drogowego, szynowego, lotniczego lub przemysłowego. Mapa taka przedstawiona jest w postaci obszarów oznaczonych odpowiednimi kolorami. Mapa imisyjna stanowi najpełniejszy, końcowy produkt procesu realizacji map akustycznych i wyznaczana jest w oparciu o opracowany kompletny, skalibrowany, przestrzenny model obliczeniowy. Mapa wrażliwości terenów na hałas uwzględnia uwarunkowania akustyczne wynikające z miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego w postaci mapy terenów w zależności od sposobu zagospodarowania i funkcji, którym przyporządkowane zostały odpowiednie dopuszczalne poziomy hałasu. Mapy imisyjne oraz mapa wrażliwości stanowią podstawę do wyznaczenia map pokazujących tereny zagrożone hałasem oraz rozkład wskaźnika M, przy czym przez mapę terenów zagrożonych należy rozumieć mapę przedstawiającą obszary przekroczeń dopuszczalnej wartości wskaźnika, dla którego tę mapę opracowano. Wskaźnik M jest z kolei wartością, przy wyznaczaniu której uwzględnia się zarówno wielkość przekroczeń dopuszczalnego poziomu hałasu jak i liczbę mieszkańców narażonych na hałas. Przyjmuje on wartość „0” na obszarach, na których nie ma mieszkańców (m = 0) lub nie ma przekroczeń wartości dopuszczalnych (ΔL = 0). Na pozostałych obszarach przyjmuje skończone wartości liczbowe. Zagrożenie hałasem jest tym większe, im większy jest wskaźnik M. Informacje zawarte w mapach rozkładu wskaźnika M są wykorzystane w opracowaniu strategii i planowaniu kolejności działań w programach ochrony środowiska przed hałasem.

Wymienione mapy oraz informacje statystyczne dotyczące ilości osób narażonych na hałas zawierają najistotniejsze informacje potrzebne do oceny stanu akustycznego środowiska na obszarze miasta. 

Z analiz opracowanych map akustycznych oraz zestawień statystycznych, dotyczących ilości osób i obszarów eksponowanych na hałas wynika, że przyczyną największego zagrożenia hałasem na terenie miasta Gliwic jest hałas drogowy. Obszarami o szczególnie dużym zagrożeniu ponadnormatywnym poziomem hałasu, z uwagi na ilość osób i wielkość przekroczeń poziomów dopuszczalnych (patrz mapy terenów zagrożonych hałasem z poszczególnych źródeł i mapy wskaźnika M), są rejony położone przy następujących odcinkach ulic:

Zagrożenie hałasem kolejowym w porównaniu z hałasem drogowym jest, jak pokazują mapy zagrożeń hałasowych, mapy wskaźnika M oraz zestawienia statystyczne, znacznie mniejsze. Zidentyfikowane obszary zagrożeń hałasem kolejowym znajdują się po obu stronach linii kolejowych nr 167, nr 168 i nr 137 na odcinku od ul. Zbożowej do ul. Jana Śliwki, biegnących względem siebie równolegle. Obszary zagrożone hałasem kolejowym występują także przy połączeniu linii nr 200 i nr 141 przy ulicy Generała Józefa Bema, Głogowskiej i Sztygarskiej.

Jak wynika z opracowanych map dla hałasu przemysłowego oraz wyników analizy statystycznej, najmniejsze zagrożenie ponadnormatywnym poziomem hałasu, zarówno pod względem powierzchni jak i osób narażonych na hałas, występuje w przypadku źródeł przemysłowych. Dotyczy ono w szczególności stosunkowo niewielkich obszarów z zabudową mieszkaniową zlokalizowanych w bezpośrednim sąsiedztwie KSSE Podstrefa Gliwice.

Na podstawie wykonanej Mapy akustycznej Miasta Gliwice opracowany zostanie, zgodnie z ustawą Prawo Ochrony Środowiska, dla terenów na których poziom hałasu przekracza poziom dopuszczalny, program ochrony środowiska przed hałasem.